Kazimierz So速ysik...

Kazimierz So速ysik(ps. Kazek) - urodzi si w Sanoku, 17 lutego 1918 r. syn Micha豉 i Heleny. Dom rodzinny So速ysik闚 by przy ulicy Jana Matejki. Jego ojciec, Micha, robotnik, z zawodu by murarzem, matka za Helena gospodyni domow. Mia dwoje rodze雟twa: siostr Jadwig Michalsk, nauczycielk, oraz brata J霩efa - murarza. Z powodu trudnej sytuacji materialnej musia przerwa edukacj szkoln i rozpocz望 prac w fabryce gumy w Sanoku. Nie uczestniczy w kampanii wrze郾iowej. Z dawnymi kolegami szkolnymi - Zbigniewem Da鎍zyszynem i Antonim Szczudlikiem (uczestnikami kampanii wrze郾iowej) postanowili wyruszy przez W璕ry do Wojska Polskiego we Francji. Pod koniec kwietnia 1940 r. przeszli przez granic (szli w kierunku na wie Mokre, Chryszczat, Wo這sa, 真bracze) i dotarli bez przeszk鏚 do polskiego konsulatu w Ungwarze (obecnie U瞟orod). W obozie dla uchod嬈闚 spotka Stefana Grzyba, swojego s御iada z Sanoka. Obydwaj, jako znaj帷y teren pogranicza, otrzymali propozycj od Karola Ferfeckiego z konsulatu w Ungwarze, pe軟ienia funkcji kurier闚. Na trasie kurierskiej "Las" chodzi do swojego aresztowania na terenie S這wacji, 16 kwietnia 1941 roku. G堯wnie przenosi poczt i pieni康ze, ale tak瞠 bro (do ko鎍a 1940 r.), ale tak瞠 kilkakrotnie przyprowadza do Polski ludzi, m.in. "Szymona", kpt. J霩efa Krzyczkowskiego, p騧niejszego dow鏚c grupy AK "Kampinos" oraz emisariusza rz康u pp趾. dypl. Kazimierza Iranka - Osmeckiego (grudzie 1940).

Po aresztowaniu przez w璕iersk stra graniczn, na szcz窷cie, nie zosta wydany Niemcom, a s康zony by w Budapeszcie za przemyt dolar闚. Otrzyma wyrok p馧 roku wi瞛ienia (podobnie jak Stefan Grzyb), a potem jeszcze pobyt w obozie internowanych o obostrzonym rygorze w Budapeszcie. Pod koniec grudnia 1943 r. zapad豉 decyzja o przerzuceniu Kazimierza So速ysika i Stefana Grzyba, spalonych ju na kurierskich trasach, do Kraju. Przeprowadzi ich kurier Janek Bobowski, a w Waksmundzie przej窸a. znana im z trasy "Las", kurierka Ewa Korczy雟ka i bez przeszk鏚 przetransportowa豉 do Warszawy (luty 1944 r.). Po kr鏒kim pobycie w Warszawie przerzucony zosta do oddzia逝 partyzanckiego w Kampinosie. Z Grup "Kampinos" Armii Krajowej uczestniczy w Powstaniu Warszawskim, walczy naprz鏚 w rejonie puszczy, a nast瘼nie na 皋liborzu, w stopniu bombardiera.1 Mia przydzia do II Obwodu "砰wiciel" (皋liborz) Warszawskiego Okr璕u Armii Krajowej - kompania sztabowa - pluton przeciwlotniczy 566. W uznaniu zas逝g zosta odznaczony 30 wrze郾ia 1944 r. Krzy瞠m Walecznych na mocy rozkazu odczytanego w Pruszkowie przez dow鏚c plutonu por."Nast瘼a".

Po kapitulacji Powstania dosta si do niewoli. Do Sanoka powr鏂i w 1946 roku i kontynuowa nauk. W czerwcu 1947 r. zda egzamin dojrza這軼i (data wydania 鈍iadectwa dojrza這軼i - 2 lipca 1947 r.)2 i podj掖 studia we Wroc豉wiu. Tytu magistra uzyska w 1953 r. na Wydziale Finans闚 w Wy窺zej Szkole Ekonomicznej. W 1950 roku zawar zwi您ek ma鹵e雟ki z Janin G鏎sk, z kt鏎 mia dw鏂h syn闚 - Marka i Jacka.

W 1955 roku otrzyma tytu bibliotekarza dyplomowanego. Z dniem 1 stycznia 1962 roku zosta powo豉ny na stanowisko adiunkta bibliotecznego WSE, a 7 lat p騧niej na kustosza dyplomowanego (1.01.1969). Od pocz徠ku wyodr瑿nienia Oddzia逝 Opracowania, to jest od 1954 roku, pe軟i a do ko鎍a swojej pracy zawodowej funkcj kierownika. Jeden z dokument闚 z jego teczki osobowej okre郵a go jako pioniera biblioteki, kt鏎y formowa zr瑿y ksi璕ozbioru i katalog闚. Kazimierz So速ysik stworzy rozbudowany system katalog闚 i indeks闚, szczeg鏊nie by zainteresowany rzeczowym katalogiem systematycznym. Kazimierz So速ysik interesowa si r闚nie problematyk budownictwa i wyposa瞠nia bibliotek, kt鏎ej znajomo軼i wykaza si w nadzorowaniu uruchomiania biblioteki w 闚czesnej Filii Akademii Ekonomicznej w Jeleniej G鏎ze.

W okresie od 1948 do 1974 roku by cz這nkiem Zwi您ku Nauczycielstwa Polskiego, w tym czasie w ci庵u 11 lat pe軟i funkcj przewodnicz帷ego Kasy Zapomogowo-Po篡czkowej. W bibliotece udziela si r闚nie na polu dydaktyki, prowadz帷 zaj璚ia z informacji naukowej i przysposobienia bibliotecznego. W latach 1960-1978 wyk豉da przedmiot "bibliotekarstwo" w Studium Bibliotekarskim. By promotorem 34 prac z zakresu opracowania i udost瘼niania zbior闚, prawa bibliotecznego i czytelnictwa. W pami璚i absolwent闚 studium zapisa si jako wymagaj帷y nauczyciel obdarzony przez nich mianem "Grycz". 3 Po 37 latach pracy, w 1985 roku, przeszed na emerytur. Zmar 29 czerwca 1992 roku. Pochowany zosta na Cmentarzu Parafialnym 安. Rodziny na S瘼olnie we Wroc豉wiu.

    W uznaniu zas逝g otrzyma:

  • Srebrny Krzy Zas逝gi (1971)
  • Krzy Walecznych (1972)
  • Z這ty Krzy Zas逝gi (1973)
  • Krzy Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1983)
  • Z這t Odznak Zwi您ku Nauczycielstwa Polskiego (1972)
  • Odznak Zas逝穎ny dla Akademii Ekonomicznej (1977)
  • Nagrod III stopnia Ministra Nauki Szkolnictwa Wy窺zego i Techniki (1974)

      Opracowano na podstawie:

    1. Wspomnienia Kazimierza So速ysika. Jan Szatsznajder - Drogi do Polski. Wyd. PRESSTRUST, Wroc豉w 1991, s. 291 - 307.
    2. Ewa Parzonka, El瘺ieta Pie鎥owska - Pierwsi bibliotekarze dyplomowani. Ewolucja proces闚 bibliotecznych na tle dziej闚 Biblioteki G堯wnej Akademii Ekonomicznej we Wroc豉wiu pod redakcj Barbary 痂igrodzkiej. Wroc豉w, 2007, str. 28-29

Design by Piotr Siuta